دعاي امام سجاد(ع) هنگام حلول ماه رمضان

بسم الله الرحمن الرحيم

سپاس خدائي را سزاست، که ما را براي سپاسگزاري خود راهنمائي نمود، و از سپاسگزاران قرار داد، تا براي احسان و نيکيش از شکرگزاران باشيم، و ما را بر آن سپاسگزاري پاداش نيکوکاران دهد، و سپاس خدائي را سزاست که دين خود را به ما عطا نمود، و ما را جزو ملت خويش(اسلام) اختصاص داد، و در راه هاي احسان و نيکيش رهنمون کرد، تا به وسيله نعمتش در آن راه ها رفته و به سوي رضا و خوشنودي اش دست يابيم، سپاسي که آن را از ما بپذيرد، و به وسيله آن از ما خوشنود گردد. سپاس خدائي را که رمضان را براي ما ماه تزکيه قرار داد و سپاس خدائي را سزاست که ماه خود رمضان را، ماه صيام و روزه، و ماه اسلام، و ماه تزکيه، و ماه تصفيه و پاک کردن(از گناهان)، و ماه قيام و ايستادن (براي نماز در شب ها يا به پا خاستن در احياي اسلام و جهاد در راه خدا) را يکي از آن راه هاي احسان قرار داد، آن چنان ماهي که قرآن در آن فرو فرستاده شد، در حالي که براي مردم راهنما(ي از گمراهي) و نشانه هاي آشکار رهبري، و جدا کننده ميان حق و باطل است. خداوند ماه صيام را بر ساير ماه ها برتري بخشيد پس برتري آن را بر ماه هاي ديگر به سبب حرمت ها و گرامي داشتن هاي بسيار و فضائل و برتري هاي آشکار که براي آن قرار داد، هويدا گردانيد، و در آن ماه از جهت بزرگ داشت، آن چه را که در ماه هاي ديگر حلال کرده حرام نمود، و خوردني ها و آشاميدني ها را در(روزهاي) آن منع کرد، و براي آن وقت آشکاري(معيني) قرار داد، که خداي بزرگ و توانا جائز و روا نمي داند که پيش انداخته شود و نمي پذيرد که از آن وقت به تاخير افتد. سپس(عبادت و بندگي در) شب(قدر) آن را به(عبادت در) شب هاي هزار ماه برتري داد، و آن را شب قدر ناميد(شبي که خداي تعالي اجل ها و روزي ها و هر امري که حادث مي شود را مقدر مي فرمايد) در آن شب(بسياري از) فرشتگان و روح(که مخلوقي است بزرگ تر از فرشته) به فرمان پروردگارشان بر هر که از بندگانش بخواهد با قضا و قدري که محکم و استوار کرده(که تغيير و تبديلي در آن نيست).